
{"id":5377,"date":"2021-03-24T15:06:15","date_gmt":"2021-03-24T14:06:15","guid":{"rendered":"http:\/\/zagner.blog.polityka.pl\/?p=5377"},"modified":"2021-03-24T16:28:12","modified_gmt":"2021-03-24T15:28:12","slug":"ziszcza-sie-zly-sen-netanjahu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/2021\/03\/24\/ziszcza-sie-zly-sen-netanjahu\/","title":{"rendered":"Ziszcza si\u0119 z\u0142y sen Netanjahu"},"content":{"rendered":"\n<p>Czy\u017cby los premiera Izraela zale\u017ca\u0142 od partii arabskich? Na to wygl\u0105da.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Oficjalnych wynik\u00f3w wybor\u00f3w mo\u017cemy nie pozna\u0107 nawet do pi\u0105tku. Na razie podliczono 90 proc. g\u0142os\u00f3w i nie jest pewne, jak u\u0142o\u017cy si\u0119 polityczna mozaika w Knesecie. Kilka rzeczy ju\u017c jednak wiadomo.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Po pierwsze,<\/strong> Beniamin Netanjahu jest liderem zwyci\u0119skiego ugrupowania, ale nie znaczy to, \u017ce uda mu si\u0119 zebra\u0107 potrzebne 61 mandat\u00f3w. Pierwsze wyniki <em>exit polls<\/em> by\u0142y dla niego w miar\u0119 optymistyczne, przy wsparciu Naftalego Bennetta mia\u0142by minimaln\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107. Poranek przyni\u00f3s\u0142 jednak rozczarowanie, bo po podliczeniu realnych g\u0142os\u00f3w prawicowo-religijny blok ma 59 miejsc. Je\u015bli to si\u0119 potwierdzi, Netanjahu b\u0119dzie mia\u0142 powody do zmartwie\u0144.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Po drugie<\/strong>, ka\u017cde wybory maj\u0105 tzw. kingmakera, polityka, kt\u00f3ry piecz\u0119tuje koalicj\u0119 i daje przewag\u0119 szefowi rz\u0105du. Przez d\u0142ugi czas tak\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 Awigdor Liberman. Tym razem to szef arabskiej islamskiej partii Ra&#8217;am Mansur Abbas mo\u017ce by\u0107 j\u0119zyczkiem u wagi, polityk konserwatywny (m.in. zwolennik terapii konwersyjnej dla os\u00f3b LGBT), ale i pragmatyczny. Ju\u017c o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce nie siedzi w niczyjej kieszeni, jest got\u00f3w negocjowa\u0107, nie wyklucza poparcia dla rz\u0105du Netanjahu. Dla Bibiego uzale\u017cnienie politycznego bytu od izraelskiego Araba mo\u017ce by\u0107 trudne do prze\u0142kni\u0119cia. Ale nie wykluczone. Prewencyjnie Likud obj\u0105\u0142 swoich pos\u0142\u00f3w zakazem wypowiadania si\u0119 publicznie na ten temat (wcze\u015bniej kilku z nich zd\u0105\u017cy\u0142o zaj\u0105\u0107 stanowisko w tej sprawie). Co\u015b wi\u0119c jest na rzeczy.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Po trzecie,<\/strong> je\u015bli Netanjahu uda si\u0119 zlepi\u0107 koalicj\u0119 (podkre\u015blam: je\u015bli, bo wci\u0105\u017c r\u00f3wnie prawdopodobna jest opcja kolejnych wybor\u00f3w we wrze\u015bniu), nie b\u0119dzie to team z jego marze\u0144. Musia\u0142by pogodzi\u0107 \u017c\u0105dania rozmaitych partii: partii religijnych, co oznacza\u0142oby poszerzenie ich i tak niema\u0142ych wp\u0142yw\u00f3w w \u015bwieckim jednak pa\u0144stwie, radykalnie nacjonalistyczne pomys\u0142y Bennetta czy skrajnego bloku Religijnego Syjonizmu. Do\u015b\u0107 wspomnie\u0107 Arie Deriego, lidera religijnej partii Szas &#8211; s\u0105dzi, \u017ce dla kobiet nie ma miejsc w Knesecie. Czy Itamara Ben-Gvira z Ocma Jehudit (cz\u0119\u015b\u0107 Religijnego Syjonizmu), spadkobiercy partii Kach. Ta ostatnia to najbardziej skrajna skrajno\u015b\u0107. Chcia\u0142a zmieni\u0107 Izrael w \u017cydowsk\u0105 teokracj\u0119, w kt\u00f3rej nie by\u0142oby miejsca dla Arab\u00f3w (nie mieliby m.in. prawa g\u0142osu). Ugrupowanie zreszt\u0105 zdelegalizowano (w USA by\u0142o traktowane jako zagraniczna organizacja terrorystyczna), a Ben-Gvir odwo\u0142uje si\u0119 do jej tradycji i Meira Kahane, jej za\u0142o\u017cyciela. Polityk uwa\u017ca, \u017ce wszystkich nielojalnych Arab\u00f3w nale\u017cy po prostu wyrzuci\u0107 z kraju. Jeszcze do zesz\u0142ego roku ozdob\u0105 salonu Ben-Gvira by\u0142o zdj\u0119cie <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/fotoreportaze\/1936828,1,dlaczego-o-hebronie-mowia-ze-to-miasto-duchow.read\">Barucha Goldsteina, kt\u00f3ry w 1994 r. dokona\u0142 masakry w meczecie w Hebronie<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Po czwarte, <\/strong>mniej Izraelczyk\u00f3w ni\u017c zwykle zdecydowa\u0142o si\u0119 zag\u0142osowa\u0107:  67,2 proc. (to najni\u017csza frekwencja od 2013 r.). Cz\u0119\u015b\u0107 problemu le\u017cy po stronie arabskich wyborc\u00f3w, kt\u00f3rzy wyra\u017anie sobie odpu\u015bcili (m.in. ze wzgl\u0119du na problemy w ramach zjednoczonego do tej pory bloku partii arabskich).<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Po pi\u0105te<\/strong>, czy mo\u017cliwy jest tzw. alternatywny rz\u0105d bez Netanjahu? Mowa oczywi\u015bcie o sytuacji, w kt\u00f3rej szef najwi\u0119kszej opozycyjnej partii, w tym przypadku Jair Lapid (Jesz Atid\/Jest Przysz\u0142o\u015b\u0107), dogada si\u0119 z Bennettem, Libermanem, ale te\u017c Gideonem Saarem (Nowa Nadzieja), Nican Horowic (Merec) i Merav Michaeli (Praca). Wszystkie te partie (pomijaj\u0105c problemy ideologiczne) maj\u0105 poni\u017cej 61 mandat\u00f3w, czyli musia\u0142yby szuka\u0107 poparcia w\u015br\u00f3d partii arabskich albo religijnych, co mog\u0142oby by\u0107 nie do przyj\u0119cia dla Libermana czy Bennetta.<\/p>\n\n\n\n<p>Czekamy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czy\u017cby los premiera Izraela zale\u017ca\u0142 od partii arabskich? Na to wygl\u0105da.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4450,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[227,231,252,5,68,257,225],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5377"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5377"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5386,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5377\/revisions\/5386"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4450"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}