Izrael tworzy w\u0105ski gabinet wojenny, do kt\u00f3rego do\u0142\u0105cza lider opozycji. Ale to jeszcze nie oznacza jedno\u015bci, kt\u00f3rej tak bardzo dzi\u015b potrzebuje.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W czwartym dniu wojny z Hamasem, kt\u00f3ry brutalnie zaatakowa\u0142 Izrael, premier Beniamin Netanjahu i lider Partii Narodowej Beni Ganc og\u0142osili porozumienie w sprawie powo\u0142ania nadzwyczajnego rz\u0105du na czas wojny.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze pi\u0119\u0107 dni temu taka perspektywa by\u0142aby nie do pomy\u015blenia. Najbardziej prawicowy rz\u0105d w dziejach Izraela by\u0142 targany sporami i kryzysem, kt\u00f3ry sam wywo\u0142a\u0142, forsuj\u0105c reform\u0119 s\u0105downictwa. O jedno\u015bci w polityce czy na ulicach nie by\u0142o mowy. Sobota zmieni\u0142a wszystko lub prawie wszystko. Izrael po raz pierwszy w swojej historii zosta\u0142 tak brutalnie zaatakowany. Bilans ofiar przekroczy\u0142 1200 os\u00f3b, chyba wi\u0119cej ni\u017c obie intifady razem wzi\u0119te. Bestialstwo zamachowc\u00f3w, kt\u00f3rzy mordowali z zimn\u0105 krwi\u0105 ca\u0142e rodziny, w tym male\u0144kie dzieci, m\u0142odzie\u017c bawi\u0105c\u0105 si\u0119 na festiwalu muzycznym, starc\u00f3w i przypadkowych ludzi, tak\u017ce obywateli innych pa\u0144stw, by\u0142o szokiem. Do tego terrory\u015bci porwali ok. 150 os\u00f3b, kt\u00f3re zabrali do Gazy. Izrael pewnie jeszcze d\u0142ugo, a mo\u017ce nigdy nie otrz\u0105\u015bnie si\u0119 z tej traumy.<\/p>\n\n\n\n
To sytuacja nadzwyczajna, wi\u0119c nie da si\u0119 zastosowa\u0107 zwyczajnych rozwi\u0105za\u0144. Izraelczycy maj\u0105 poczucie, \u017ce pa\u0144stwo zawiod\u0142o ich w chwili, gdy najbardziej go potrzebowali, czekaj\u0105c d\u0142ugie godziny na pomoc. Dzi\u015b musz\u0105 odzyska\u0107 wiar\u0119 w to, \u017ce ich przyw\u00f3dcy kontroluj\u0105 sytuacj\u0119 i zapewni\u0105 im bezpiecze\u0144stwo. W zasadzie m\u00f3wi\u0142o si\u0119 ju\u017c od soboty, \u017ce powstanie rz\u0105d jedno\u015bci, ale z t\u0105 jedno\u015bci\u0105 r\u00f3\u017cnie bywa\u0142o. Rozmowy w ocenie wielu Izraelczyk\u00f3w i tak trwa\u0142y za d\u0142ugo (Menachem Begin wszed\u0142 do rz\u0105du jedno\u015bci narodowej, gdy tylko wybuch\u0142a wojna sze\u015bciodniowa).<\/p>\n\n\n\n
Jair Lapid zaproponowa\u0142 wprawdzie utworzenie takiego gabinetu i wej\u015bcie do niego, jednak pod warunkiem, \u017ce dwaj skrajni politycy, czyli Becalel Smotrich i Itamar Ben Gvir, zostan\u0105 wykluczeni. Netanjahu wybra\u0142 inne rozwi\u0105zanie. Nie spe\u0142ni\u0142 warunku Lapida, ale Smotricha i Ben Gvira i tak omin\u0105\u0142 slalomem, zgadzaj\u0105c si\u0119 na \u017c\u0105danie Ganca, by powsta\u0142 prostu w\u0105ski gabinet wojenny, w kt\u00f3rym ze wzgl\u0119du na t\u0119 w\u0105sko\u015b\u0107 (nie)przypadkowo miejsca dla wszystkich nie wystarczy.<\/p>\n\n\n\n
Na razie b\u0119dzie w nim wi\u0119c i Netanjahu, i Ganc (by\u0142y minister obrony i szef sztabu izraelskiej armii), minister obrony Joaw Gallant i dwaj obserwatorzy: deputowany Jedno\u015bci Narodowej Gadi Eisenkot (te\u017c by\u0142y szef sztabu) i minister spraw strategicznych Ron Dremer. Nieobecno\u015b\u0107 Gvira jest bardziej ni\u017c wymowna \u2013 wszak to minister bezpiecze\u0144stwa narodowego. By\u0107 mo\u017ce Netanjahu w ko\u0144cu poj\u0105\u0142, \u017ce minister, kt\u00f3ry chce zapewni\u0107 bezpiecze\u0144stwo Izraelczykom, daj\u0105c im 4 tys. karabin\u00f3w do r\u0119ki i obiecuj\u0105c 10 tys. kolejnych, nie jest niezb\u0119dny w tym gronie. Dodatkowo do tradycyjnego gabinetu bezpiecze\u0144stwa (w szerszym gronie) do\u0142\u0105czy pi\u0119ciu cz\u0142onk\u00f3w partii Ganca (w tym on sam, wspomniany Eisenkot, Gideon Sa’ar, Chili Tropper i Jifat Sasha-Biton). Na czas wojny w Knesecie nie b\u0119d\u0105 uchwalane \u017cadne ustawy z ni\u0105 niezwi\u0105zane, przed\u0142u\u017cono te\u017c kadencj\u0119 szefa Banku Izraela Amira Jarona.<\/p>\n\n\n\n
Lapid teoretycznie drzwi do tego gabinetu ma otwarte, ale rozmowy si\u0119 nie tocz\u0105, z kolei Awigdor Liberman, szef partii Nasz Dom Izrael, podkre\u015bla, \u017ce do rz\u0105du nie do\u0142\u0105czy, chyba \u017ce zapewni, \u017ce ca\u0142kowicie zniszczy Hamas.<\/p>\n\n\n\n
I Ganc, i Lapid jeszcze przed wyborami zarzekali si\u0119, \u017ce z Netanjahu \u017cadnej koalicji nie utworz\u0105, ale okoliczno\u015bci si\u0119 zmieni\u0142y. Netanjahu jedno\u015bci (albo pozor\u00f3w jedno\u015bci) potrzebuje dzi\u015b jak powietrza i kraju, dla uspokojenia obywateli, i na zewn\u0105trz, do stworzenia si\u0142y (albo jej pozor\u00f3w). Bez wzgl\u0119du na to, ile rzeczywistej jedno\u015bci i si\u0142y ten rz\u0105d przejawia, wszyscy zdaj\u0105 sobie spraw\u0119 z naczelnej zasady, kt\u00f3ra przy\u015bwieca Izraelowi: nie mo\u017cna przegra\u0107 ani jednej wojny, bo to by oznacza\u0142o koniec pa\u0144stwa. Ta wojna te\u017c toczy si\u0119 o wszystko. Dopiero potem przyjdzie czas rozlicze\u0144. Wojna Jom Kippur, cho\u0107 wcale nie przegrana, kosztowa\u0142a dymisj\u0119 premier Go\u0142d\u0119 Meir i jej ministra obrony Mosze Dajana (kapelusze dow\u00f3dc\u00f3w i szef\u00f3w s\u0142u\u017cb polecia\u0142y wcze\u015bniej). Jak b\u0119dzie teraz i czy Netanjahu si\u0119 obroni, dzi\u015b trudno przes\u0105dzi\u0107. Jedno jest pewne: tej wojny przegra\u0107 nie mo\u017ce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Izrael tworzy w\u0105ski gabinet wojenny, do kt\u00f3rego do\u0142\u0105cza lider opozycji. Ale to jeszcze nie oznacza jedno\u015bci, kt\u00f3rej tak bardzo dzi\u015b potrzebuje.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6106,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[227,212,38,5,68],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6102"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6102"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6102\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6109,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6102\/revisions\/6109"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6106"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6102"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6102"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6102"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}