Najprawdopodobniej znowu nie uda\u0142o si\u0119 zabi\u0107 jednego z architekt\u00f3w ataku 7 pa\u017adziernika, przybywa za to ofiar cywilnych. Wizerunkowo to nie do obrony.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Miasto Gaza, Chan Junis, po\u0142udnie Strefy Gazy. W ostatnich dniach izraelska armia przeprowadzi\u0142a szereg atak\u00f3w na r\u00f3\u017cne cele w Gazie, ale w mediach przebija si\u0119 g\u0142\u00f3wnie liczba ofiar – kilkana\u015bcie, kilkadziesi\u0105t w ka\u017cdym z nich, g\u0142\u00f3wnie mieszka\u0144c\u00f3w prowizorycznych oboz\u00f3w dla uchod\u017ac\u00f3w. W niedziel\u0119 w ataku na okolice szko\u0142y w Nuseirat w centralnej Gazie, s\u0142u\u017c\u0105cej jako tymczasowe schronienie dla uchod\u017ac\u00f3w, zgin\u0119\u0142o co najmniej 14 os\u00f3b. Izrael twierdzi, \u017ce w okolicy byli hamasowcy. Nie ma niezale\u017cnego potwierdzenia tej informacji.<\/p>\n\n\n\n
W sobot\u0119 celem byli szef zbrojnego skrzyd\u0142a Hamasu w Gazie Mohammed Deif oraz jego zast\u0119pca, przyw\u00f3dca tej organizacji na po\u0142udniu Strefy Rafa Salama. Izraelska armia uderzy\u0142a w okolice miejscowo\u015bci Al-Mawasi na po\u0142udniu Gazy, wyznaczone jako tzw. bezpieczna strefa humanitarna, gdzie w namiotach schronili si\u0119 ludzie, kt\u00f3rzy wcze\u015bniej musieli ucieka\u0107 z innych cz\u0119\u015bci Strefy, czasem kilkukrotnie. Pocz\u0105tkowe doniesienia m\u00f3wi\u0142y o co najmniej 71 zabitych i 290 rannych, potem okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ofiar \u015bmiertelnych jest o co najmniej 20 wi\u0119cej. Izraelska armia twierdzi, \u017ce celem by\u0142o miejsce otoczone drzewami, szopami i budynkami, a w okolicy nie by\u0142o namiot\u00f3w i uderzono w ogrodzony kompleks operacyjny Hamasu. Z kolei w\u0142adze (lokalne ministerstwo zdrowia) twierdzi, \u017ce by\u0142 to atak na ob\u00f3z dla uchod\u017ac\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Beniamin Netanjahu w wieczornym wyst\u0105pieniu przyzna\u0142, \u017ce nie ma pewno\u015bci, \u017ce Deif zgin\u0105\u0142 w ataku. Wed\u0142ug Izraela Salama zosta\u0142 zabity. G\u0142os zabra\u0142 tak\u017ce Hamas, przekazuj\u0105c, \u017ce informacje Izraela jakoby Deif mia\u0142 by\u0107 celem ataku s\u0105 fa\u0142szywe i maj\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 jedynie jako usprawiedliwienie do przeprowadzenia operacji. P\u00f3\u017aniej w telewizji Al D\u017cazira jeden z urz\u0119dnik\u00f3w Hamasu wys\u0142a\u0142 wiadomo\u015b\u0107 do premiera Izraela. \u201ePrzekazujemy Netanjahu, \u017ce Mohammed Deif w\u0142a\u015bnie teraz go s\u0142ucha i drwi z jego k\u0142amstw\u201d. Pokazuje to dobitnie, \u017ce obie strony prowadz\u0105 r\u00f3wnie\u017c wojn\u0119 informacyjn\u0105. Dla Netanjahu zabicie Deifa (i Jahiji Sinwara) jest ogromnie wa\u017cne, bo to oni uwa\u017cani s\u0105 za g\u0142\u00f3wnych odpowiedzialnych za atak 7 pa\u017adziernika. I obaj od lat pozostaj\u0105 nieuchwytni. Deif jest jak duch, istnieje tylko kilka jego fotografii, w tym \u017cadnej aktualnej. Ma ju\u017c 58 lat i de facto<\/em> nie wiadomo, jak wygl\u0105da ani w jakiej jest kondycji. W mediach kr\u0105\u017c\u0105 opowie\u015bci, \u017ce prze\u017cy\u0142 siedem zamach\u00f3w na swoje \u017cycie, mia\u0142 w nich straci\u0107 oko, r\u0119k\u0119, prawdopodobnie porusza si\u0119 na w\u00f3zku. Nie wiadomo, ile w tym prawdy, ile legendy. Faktem jest, \u017ce Izraelowi nie udaje si\u0119 go dopa\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n Twierdzenie, \u017ce \u201ew\u0142a\u015bnie teraz s\u0142ucha Netanjahu i drwi z jego k\u0142amstw\u201d, chyba mo\u017cna w\u0142o\u017cy\u0107 mi\u0119dzy bajki. Jest ma\u0142o prawdopodobne, by istnia\u0142a pe\u0142na komunikacja, nawet wewn\u0105trz Hamasu. Gdyby taka istnia\u0142a, izraelskim s\u0142u\u017cbom namierzenie Deifa zaj\u0119\u0142oby kilka minut, a nie lat.<\/p>\n\n\n\n Palesty\u0144czycy twierdz\u0105, \u017ce w swoich atakach Izrael nie rozr\u00f3\u017cnia cel\u00f3w militarnych od cywilnych. Nawet je\u015bli to gruba przesada, to nie da si\u0119 usprawiedliwi\u0107 tak wielkiej liczby zabitych kobiet i dzieci. W tym sensie Izrael coraz bardziej przegrywa t\u0119 wojn\u0119, brn\u0105c w ni\u0105 bez widocznych zwyci\u0119stw. Zwyci\u0119stwem na pewno nie jest to, \u017ce wci\u0105\u017c nie uda\u0142o si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 porozumienia w sprawie uwolnienia zak\u0142adnik\u00f3w, co rzekomo jest priorytetem rz\u0105du. Weekendowe ataki w Gazie mog\u0105 mie\u0107 wp\u0142yw na trwaj\u0105ce negocjacje, cho\u0107 na razie nie wiadomo, jak znacz\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n Faktem jest te\u017c, \u017ce Izraelowi wci\u0105\u017c nie udaje si\u0119 przekona\u0107 \u015bwiata, \u017ce robi wszystko, co w jego mocy, by chroni\u0107 cywil\u00f3w. \u015awiadcz\u0105 o tym r\u00f3wnie\u017c doniesienia dotycz\u0105ce zniszcze\u0144 w Gazie, gdzie wed\u0142ug ONZ zosta\u0142o zniszczonych prawie 140 tys. budynk\u00f3w (65 proc. z nich to budynki mieszkalne). Wed\u0142ug prognoz (tych optymistycznych) odbudowa mo\u017ce potrwa\u0107 do 2040 r. i kosztowa\u0107 ok. 40 mld dol. Samo usuni\u0119cie gruzu to operacja obliczona na 15 lat (100 ci\u0119\u017car\u00f3wek dziennie, by wywie\u017a\u0107 40 mln ton gruzu), a jej koszt to p\u00f3\u0142 miliarda dolar\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Z jednej strony Izrael i jego \u201es\u0142uszna wojna\u201d, z drugiej ponosz\u0105cy jej krwawy koszt mieszka\u0144cy Gazy. Narracje obu stron nie przystaj\u0105 do siebie, nie ma te\u017c w zasadzie szans, by wzajemnie si\u0119 zrozumia\u0142y. Zreszt\u0105 to nie moment na szukanie pojednania. Dzi\u015b jedyn\u0105 nadziej\u0105 jest osi\u0105gni\u0119cie jakiegokolwiek porozumienia i przerwanie dzia\u0142a\u0144 zbrojnych, odzyskanie zak\u0142adnik\u00f3w i przyniesienie ulgi mieszka\u0144com Gazy. Aby tak si\u0119 sta\u0142o, musi by\u0107 spe\u0142niony podstawowy warunek: przyw\u00f3dcy obu stron musz\u0105 wyj\u015b\u0107 ponad interes w\u0142asny, jakim jest ich osobiste przetrwanie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Najprawdopodobniej znowu nie uda\u0142o si\u0119 zabi\u0107 jednego z architekt\u00f3w ataku 7 pa\u017adziernika, przybywa za to ofiar cywilnych. Wizerunkowo to nie do obrony.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6270,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[227,38,5,296,297,11],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6550"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6550"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6550\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6554,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6550\/revisions\/6554"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6270"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6550"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6550"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6550"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}