To rodzaj wiadomo\u015bci, jakiej nigdy nie chcia\u0142oby si\u0119 us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wczoraj Alex obchodzi\u0142 76. urodziny. Tak mogli\u015bmy my\u015ble\u0107 i w to wierzy\u0107. Dzi\u015b wiemy, \u017ce \u201eobchodzi\u0142by\u201d. Izraelska armia rano potwierdzi\u0142a, \u017ce zar\u00f3wno Alex Dancyg, jak i 34-letni Jagew Buchsztaw (porwany z kibucu Nirim) zgin\u0119li w Gazie kilka miesi\u0119cy temu. Ich cia\u0142a nadal tam s\u0105, nie s\u0105 znane okoliczno\u015bci \u015bmierci. Armia niczego nie wyklucza, nawet tego, \u017ce co najmniej jeden z nich zgin\u0105\u0142 w izraelskim ataku. Wiadomo, \u017ce znaleziono jaki\u015b prze\u0142omowy dow\u00f3d w Chan Junis; informacj\u0119 t\u0119 potwierdzi\u0142y resort zdrowia i naczelny rabinat. \u017bona Buchsztawa, tak\u017ce porwana 7 pa\u017adziernika, zosta\u0142a uwolniona pod koniec listopada w ramach wymiany zak\u0142adnik\u00f3w na palesty\u0144skich wi\u0119\u017ani\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jagew i Alex nie doczekali kolejnej umowy. Nie wiemy, kiedy zgin\u0119li. By\u0107 mo\u017ce prawdziwa by\u0142a wie\u015b\u0107 z marca, gdy Brygady Al-Kassama (zbrojne skrzyd\u0142o Hamasu) tr\u0105bi\u0142y, \u017ce Alex zgin\u0105\u0142 z sze\u015bcioma innymi zak\u0142adnikami w izraelskim ostrzale Strefy Gazy. Rodzina w to nie wierzy\u0142a, uznaj\u0105c, \u017ce to element wojny psychologicznej. I s\u0142usznie, bo dop\u00f3ki nie ma oficjalnego potwierdzenia, nie ma powodu wierzy\u0107 w to, co twierdzi Hamas.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. Potwierdzenie odbiera resztki nadziei, \u017ce Alexa uda si\u0119 ocali\u0107. Trudno o nim pisa\u0107 w czasie przesz\u0142ym, przez wszystkie ostatnie miesi\u0105ce my\u015bla\u0142am o nim w czasie tera\u017aniejszym, s\u0142a\u0142am mu r\u00f3\u017cne informacje, zastanawia\u0142am si\u0119, jak znosi niewol\u0119. Jedna z uwolnionych zak\u0142adniczek m\u00f3wi\u0142a, \u017ce w tunelach dawa\u0142 wyk\u0142ady na rozmaite tematy, podtrzymuj\u0105c koleg\u00f3w na duchu. Ca\u0142y Alex. Chcia\u0142am wierzy\u0107, \u017ce wci\u0105\u017c tam jest, z rozwian\u0105 jeszcze d\u0142u\u017csz\u0105 rudo-siw\u0105 brod\u0105, i opowiada o historii, uprawie orzeszk\u00f3w czy zasadach tenisa. Alex zna\u0142 si\u0119 niemal na wszystkim, by\u0142 erudyt\u0105, kt\u00f3ry obsesyjnie poch\u0142ania\u0142 wiedz\u0119 o \u015bwiecie. By\u0142 przy tym niezwykle skromny. Uwielbia\u0142am zadziorno\u015b\u0107 Alexa, prowokacyjne pytania, kt\u00f3re stawia\u0142 ni st\u0105d, ni zow\u0105d.<\/p>\n\n\n\n
Kilka miesi\u0119cy temu by\u0142am \u201eu Alexa\u201d w Nir Oz; Hamas twierdzi\u0142 wtedy, \u017ce zgin\u0105\u0142. Nie uwierzy\u0142am. Zostawi\u0142am mu gazety z Polski na progu z nadziej\u0105, \u017ce gdy wr\u00f3ci, b\u0119dzie mia\u0142 co czyta\u0107. Jego dom w Nir Oz wygl\u0105da, jakby wyszed\u0142 na zakupy do spo\u017cywczaka; wci\u0105\u017c wida\u0107 \u015blady jego obecno\u015bci, osobiste przedmioty, buty. Bo Alex mia\u0142 po prostu wr\u00f3ci\u0107. Nie wiem, czy zdecydowa\u0142by si\u0119 tu zn\u00f3w zamieszka\u0107, kt\u00f3\u017c to mo\u017ce wiedzie\u0107. Wiem jednak, \u017ce chcia\u0142by zn\u00f3w zobaczy\u0107 dom, rodzin\u0119, wnuki.<\/p>\n\n\n\n
Dzisiejsza wiadomo\u015b\u0107 rozdziera serce, odziera z nadziei. Odszed\u0142 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry kocha\u0142 Izrael, kocha\u0142 Polsk\u0119, a przede wszystkim kocha\u0142 ludzi. Odszed\u0142 w z\u0142ym czasie, bo stosunki mi\u0119dzy Polsk\u0105 a Izraelem nie s\u0105 najlepsze. Jeszcze do dzi\u015b wierzy\u0142am, \u017ce on pomo\u017ce nam je naprawi\u0107. Nadawa\u0142 si\u0119 jak ma\u0142o kto, co udowodni\u0142, przez ponad 20 lat szkol\u0105c przewodnik\u00f3w izraelskich grup w Polsce, krusz\u0105c najbardziej prawicowe i antypolskie serca tak\u017ce po izraelskiej stronie. Opowiada\u0142a mi o tym jego wieloletnia wsp\u00f3\u0142pracowniczka z Jad Waszem Orit Margaliot<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Okropny dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n \u017begnaj, Alex!<\/p>\n\n\n\n \u05d1\u05e8\u05d5\u05da \u05d3\u05d9\u05d9\u05df \u05d4\u05d0\u05de\u05ea<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To rodzaj wiadomo\u015bci, jakiej nigdy nie chcia\u0142oby si\u0119 us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6562,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[295,301,38,5],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6555"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6555"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6555\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6565,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6555\/revisions\/6565"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6562"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6555"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6555"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6555"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}