Kto obroni Izrael przed Netanjahu? Mog\u0105 to zrobi\u0107 jedynie sami Izraelczycy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
O mo\u017cliwej dymisji Jo’awa Galanta m\u00f3wi\u0142o si\u0119 od tygodni, je\u015bli nie miesi\u0119cy. Izraelskie media od dawna hucza\u0142y od pog\u0142osek o konflikcie mi\u0119dzy politykami, a tak naprawd\u0119 o ich odmiennym stosunku do wojny i umowie, kt\u00f3ra mia\u0142a doprowadzi\u0107 do uwolnienia zak\u0142adnik\u00f3w. Galant uwa\u017ca\u0142, \u017ce umow\u0119 trzeba zawrze\u0107 jak najszybciej, Netanjahu, trzymany w szachu przez nieobliczalnych ministr\u00f3w pokroju Itamara Ben-Gewira czy Becalela Smotricza, kt\u00f3rzy nie chcieli s\u0142ysze\u0107 o wypuszczaniu z wi\u0119zie\u0144 palesty\u0144skich osadzonych, gra\u0142 na czas.<\/p>\n\n\n\n
A zatem sta\u0142o si\u0119. Dymisja mia\u0142a pono\u0107 zosta\u0107 og\u0142oszona kilka dni temu. Nie dosz\u0142o do tego, bo rz\u0105d pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w kolejnym kryzysie – aferze Bibileaks… Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce czterech urz\u0119dnik\u00f3w z otoczenia premiera, w tym rzecznik prasowy, zosta\u0142o aresztowanych pod zarzutem ujawnienia tajnych dokument\u00f3w zagranicznej prasie, ze szkod\u0105 dla wysi\u0142k\u00f3w na rzecz porozumienia. Sprawa nabiera rumie\u0144c\u00f3w, cho\u0107 na razie nie wiadomo, czy zaszkodzi Netanjahu – on sam twierdzi, \u017ce dokumenty nie trafi\u0142y na jego biurko. A rzecznik? Co on tam wiedzia\u0142, skoro nie uczestniczy\u0142 w tajnych naradach. Sprawa mo\u017ce w premiera uderzy\u0107, je\u015bli \u015bledztwo b\u0119dzie rzetelnie prowadzone i potwierdzi, \u017ce o wszystkim wiedzia\u0142. To mo\u017ce zatrz\u0105\u015b\u0107 w posadach ca\u0142ym jego gabinetem.<\/p>\n\n\n\n
Na razie Netanjahu ma powa\u017cniejszy problem. Wiele wskazuje, \u017ce daty wyrzucenia Galanta z rz\u0105du nie wybra\u0142 przypadkowo. Ot, je\u015bli dzi\u015b wtorek, to jeste\u015bmy w Belgii, czyli zwalniamy ministra obrony. Prawdopodobnie chodzi\u0142o o to, by ameryka\u0144skie wybory odci\u0105gn\u0119\u0142y uwag\u0119 od bomby z Galantem, kt\u00f3ry jest za oceanem popularny. Minister cieszy\u0142 si\u0119 szacunkiem w\u015br\u00f3d wysokich oficjeli z ekipy Bidena, a Netanjahu, kiedy tylko m\u00f3g\u0142, stara\u0142 si\u0119 podkopywa\u0107 te relacje. We wrze\u015bniu de facto<\/em> na ostatni\u0105 chwil\u0119 odwo\u0142a\u0142 jego wizyt\u0119 w Waszyngtonie. I nie by\u0142 to pierwszy tego typu jego ruch. Ameryka\u0144skie wybory mia\u0142y przykry\u0107 dymisj\u0119, ale nadzieje Netanjahu okaza\u0142y si\u0119 p\u0142onne. Izraelczycy wyszli na ulice, tak\u017ce na p\u00f3\u0142nocy, w Hajfie, Rosz Pina, Cezarei, oczywi\u015bcie w Tel Awiwie, nie bacz\u0105c na zakaz gromadzenia si\u0119 wi\u0119cej ni\u017c tysi\u0105ca ludzi na jednej demonstracji.<\/p>\n\n\n\n Czy oni obroni\u0105 Izrael przed Netanjahu? W sensie: czy cofn\u0105 jego decyzj\u0119? By\u0142 ju\u017c precedens – w marcu zesz\u0142ego roku Bibi te\u017c chcia\u0142 zwolni\u0107 Galanta. Tysi\u0105ce ludzi wysz\u0142o na ulice, \u017c\u0105daj\u0105c przywr\u00f3cenia ministra, kt\u00f3ry opiera\u0142 si\u0119 forsowaniu reform s\u0105dowych. Teraz sprawy maj\u0105 si\u0119 inaczej. Izrael jest w stanie wojny\/wojen. Trzeba si\u0119 zgodzi\u0107 z politykiem opozycji Jairem Lapidem: dymisja ministra obrony w czasie wojny to \u201eakt szale\u0144stwa\u201d. Trudno j\u0105 obroni\u0107, co jest jasne chyba te\u017c dla du\u017cej cz\u0119\u015bci zwolennik\u00f3w partii Netanjahu, czyli Likudu.<\/p>\n\n\n\n Sam Galant o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce zosta\u0142 odwo\u0142any z trzech powod\u00f3w. Czyli ze wzgl\u0119du na: \u201estanowcze stanowisko w sprawie powszechnego poboru, zobowi\u0105zanie do zwrotu zak\u0142adnik\u00f3w i wezwanie do powo\u0142ania pa\u0144stwowej komisji \u015bledczej w sprawie niepowodzenia 7 pa\u017adziernika\u201d. Netanjahu nie mo\u017ce sobie pozwoli\u0107 na gniew haredim<\/em>, ultraortodoks\u00f3w reprezentowanych przez dwie partie w koalicji (18 cz\u0142onk\u00f3w Knesetu). Woli po\u015bwi\u0119ci\u0107 Galanta ni\u017c losy koalicji, a tak naprawd\u0119 samego siebie. W sprawie zak\u0142adnik\u00f3w od dawna najwi\u0119kszymi hamulcowymi s\u0105 wspomniani Ben-Gewir i Smotricz. Dla nich wa\u017cniejsze jest tzw. bezpiecze\u0144stwo Izraela. Maj\u0105 wsparcie kilku rodzin porwanych zrzeszonych w Forum Tikva. No i trzecia sprawa, czyli powo\u0142anie komisji \u015bledczej w sprawie zaniedba\u0144 przed 7 pa\u017adziernika. Wiadomo, kto ponosi g\u0142\u00f3wn\u0105 polityczn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n Przed Izraelem burzliwy czas. Netanjahu liczy, \u017ce sytuacja w kraju i ci\u0105g\u0142e alarmy bombowe zniech\u0119c\u0105 ludzi do protestowania, ale mo\u017ce w\u0142a\u015bnie naros\u0142a masa krytyczna i sprawy nie rozejd\u0105 si\u0119 po ko\u015bciach. Najbli\u017csze dni b\u0119d\u0105 kluczowe. Nowe nominacje, czyli minister spraw zagranicznych Israel Katz w miejsce Galanta i Gideon Sa’ar, kt\u00f3ry ma obj\u0105\u0107 funkcj\u0119 szefa dyplomacji, raczej nie uspokoj\u0105 nastroj\u00f3w. Netanjahu gra o wszystko. Nie pierwszy raz. Pytanie, ile jeszcze s\u0105 w stanie znie\u015b\u0107 Izraelczycy.<\/p>\n\n\n\n Fot. Chad J. McNeeley\/ U.S. Secretary of Defense, Flickr CC by 2.0<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kto obroni Izrael przed Netanjahu? Mog\u0105 to zrobi\u0107 jedynie sami Izraelczycy.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6690,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[227,5,309],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6691"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6691"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6691\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6696,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6691\/revisions\/6696"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6691"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6691"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6691"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}