
{"id":6795,"date":"2025-01-22T18:09:33","date_gmt":"2025-01-22T17:09:33","guid":{"rendered":"https:\/\/zagner.blog.polityka.pl\/?p=6795"},"modified":"2025-01-22T21:47:49","modified_gmt":"2025-01-22T20:47:49","slug":"syria-mowi-rosji-niet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/2025\/01\/22\/syria-mowi-rosji-niet\/","title":{"rendered":"Syria m\u00f3wi Rosji \u201eniet\u201d"},"content":{"rendered":"\n<p>Decyzja nowych w\u0142adz Syrii zaboli Rosj\u0119 na co najmniej dwa sposoby.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Sta\u0142o si\u0119: nowe w\u0142adze Syrii (Mohammed al-D\u017caulani, czyli Ahmed al-Szaraa) wypowiedzia\u0142y Rosji umow\u0119 na dzier\u017caw\u0119 portu w Tartusie. Porozumienie w 2017 r. zawar\u0142 Baszar Asad, mia\u0142o obowi\u0105zywa\u0107 49 lat z opcj\u0105 przed\u0142u\u017cenia o 25, gdyby strony nie mia\u0142y zastrze\u017ce\u0144. To ju\u017c mocno nieaktualne: Asad zosta\u0142 obalony. Kolejna lekcja pod tytu\u0142em: nic nie jest dane raz na zawsze, zw\u0142aszcza na Bliskim Wschodzie.<\/p>\n\n\n\n<p>W 2017 r., kiedy Asad dogadywa\u0142 si\u0119 z Putinem, to by\u0142 zupe\u0142nie inny Bliski Wsch\u00f3d, inny by\u0142 te\u017c kontekst globalny. 20 stycznia w Waszyngtonie odbywa\u0142a si\u0119 inauguracja Donalda Trumpa, dopiero co odtr\u0105biono pokonanie Pa\u0144stwa Islamskiego, Rosja \u0142apa\u0142a wiatr w \u017cagle i postawi\u0142a mocno drug\u0105 stop\u0119 na Bliskim Wschodzie. Syria, a tak naprawd\u0119 dost\u0119p do \u015br\u00f3dziemnomorskiego portu w Tartus, sta\u0142a si\u0119 kluczowa dla marz\u0105cego imperialnie Putina. By\u0142a to przede wszystkim sp\u0142ata d\u0142ugu wobec protektora, bo bez niego Asad m\u00f3g\u0142 upa\u015b\u0107 dwa lata wcze\u015bniej. Rosyjskie samoloty zrzucaj\u0105ce bomby kasetowe zatrzyma\u0142y rosn\u0105c\u0105 opozycj\u0119. Dzia\u0142o si\u0119 to pi\u0119\u0107 lat przed atakiem Rosji na Ukrain\u0119; Moskwa mog\u0142a sobie pozwoli\u0107 na wys\u0142anie kilkutysi\u0119cznego kontyngentu do Syrii, samolot\u00f3w (baza w Chmejmim) i cz\u0119\u015bci jednostek marynarki wojennej (Tartus).<\/p>\n\n\n\n<p>Wsp\u00f3\u0142praca dyktator\u00f3w trwa\u0142a w najlepsze &#8211; do czasu. Na pocz\u0105tku grudnia syryjska opozycja wykorzysta\u0142a pr\u00f3\u017cni\u0119 w regionie, czyli os\u0142abienie Iranu spowodowane ciosami zadanymi jego przybocznemu w regionie, Hezbollahowi. W zaledwie 11 dni al-D\u017caulani, jeszcze niedawno blisko zwi\u0105zany z Al-Kaid\u0105 i Pa\u0144stwem Islamskim, w brawurowym blitzkriegu opanowa\u0142 najwi\u0119ksze miasta, niemal na bia\u0142ym koniu wjecha\u0142 do Damaszku i przegoni\u0142 dyktatora, praktycznie nie napotykaj\u0105c oporu.<\/p>\n\n\n\n<p>Asad pierzchn\u0105\u0142 do Rosji, bo nie bardzo mia\u0142 alternatyw\u0119 (nosz\u0105ca si\u0119 po europejsku \u017cona Asma raczej nie da\u0142aby si\u0119 przekona\u0107 do surowych zasad dreskodu w Iranie). Rodzina Asad\u00f3w znalaz\u0142a si\u0119 pod skrzyd\u0142ami Putina, a Putin straci\u0142 kluczow\u0105 posta\u0107 do zabezpieczenia jego interes\u00f3w na Bliskim Wschodzie.<\/p>\n\n\n\n<p>Dlaczego al-D\u017caulani mia\u0142by honorowa\u0107 umow\u0119 z Putinem? Mog\u0142yby go pewnie skusi\u0107 pieni\u0105dze, ale okazuje si\u0119, \u017ce wdzi\u0119czno\u015b\u0107 Asada by\u0142a niemal\u017ce bezgraniczna, by nie powiedzie\u0107: bezcenna. Jak informuje portal &#8222;Moscow Times&#8221;, jedna z rosyjskich sp\u00f3\u0142ek zainwestowa\u0142a w rozw\u00f3j portu w Tartus 500 mln dol. Zobowi\u0105zania nigdy nie zrealizowano, co wi\u0119cej, Rosja wed\u0142ug umowy otrzymywa\u0142a 65 proc. zysk\u00f3w generowanych przez port. Teraz te pieni\u0105dze zasil\u0105 syryjsk\u0105 kas\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Decyzja nowego dyktatora (wybor\u00f3w nie wida\u0107 na horyzoncie) zaboli Putina co najmniej podw\u00f3jnie. Jedno to realna strata finansowa, a drugie &#8211; utrata dost\u0119pu do strategicznego portu. Spe\u0142nia\u0142 on trzy funkcje: by\u0142 wa\u017cnym punktem przesy\u0142ania najemnik\u00f3w z Grupy Wagnera do Afryki; dzi\u0119ki niemu Rosja kontrolowa\u0142a NATO na Morzu \u015ar\u00f3dziemnym; zapewnia\u0142 jej te\u017c dost\u0119p do morza. Kreml pr\u00f3buje teraz zainstalowa\u0107 sw\u00f3j przycz\u00f3\u0142ek w Libii, ale to niestabilny kraj.<\/p>\n\n\n\n<p>Kilka dni temu syryjskie w\u0142adze na\u0142o\u017cy\u0142y zakaz importu na towary z Rosji, Iranu i Izraela (czyli kraje te s\u0105 traktowane jako wrogie).<\/p>\n\n\n\n<p>Na razie pod znakiem zapytania stoi tak\u017ce przysz\u0142o\u015b\u0107 bazy lotniczej w Chmejmim, sk\u0105d Rosja ewakuowa\u0142a znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 sprz\u0119tu i uzbrojenia (m.in. system S-400) w obawie, by nie wpad\u0142 w r\u0119ce nowych w\u0142adz Syrii.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-gallery has-nested-images columns-default is-cropped wp-block-gallery-1 is-layout-flex wp-block-gallery-is-layout-flex\">\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1472\" height=\"1050\" data-id=\"6800\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/Tartus-1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6800\"\/><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<p><em>Fot. Widok na Tartus. Fot. ACEsAF, Wikipedia CC by 4.0<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Decyzja nowych w\u0142adz Syrii zaboli Rosj\u0119 na co najmniej dwa sposoby.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6797,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[313,117,3],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6795"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6795"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6795\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6804,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6795\/revisions\/6804"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6797"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6795"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6795"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6795"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}