Estetycznie poprawna, politycznie niepoprawna
Prowokacyjna jest ta nowa płyta Jenny Hval. Niby ładna i po skandynawsku śpiewna, ale zarazem dosłowna, dosadna w feminizującej wizji seksualności, szczera w przerażeniu/fascynacji odwiedzinami w Ameryce. No i dość ambitna w ściąganiu pojedynczych wykonawców, którzy mają zapewnić wyjątkowość brzmień – Rhodri Davies gra na harfie, Okkyung Lee na wiolonczeli, Thor Harris na perkusjonaliach. Do tego […]