recenzje

28 cze

Kobieta z roku 2719

Mój kolega jest dziennikarzem i chyba jak nikt inny orientuje się w świecie czarnej muzyki, ale nie prowadzi bloga (do czego go serdecznie i od dawna namawiam), czuję więc, że powinienem się wypowiedzieć na temat, który to on mi nadał ponad miesiąc temu. W USA ta płyta już wtedy wyszła, zdążyłem więc zamówić i przesłuchać […]

24 cze

Jackson zamordowany dla pieniędzy?

Gdy tylko ujawniono, że w ciągu roku od śmierci Michael Jackson „zarobił” miliard dolarów, odezwała się jego siostra LaToya, sugerując, że został zamordowany dla pieniędzy. Owszem, w takim rodzaju porządkowania świata nawet z tej strony oceanu da się wyczuć teorię spiskową. Owszem, LaToya jest ogarnięta obsesją znalezienia morderców brata, czemu dawała wyraz już kilka razy. […]

23 cze

Muzyka z brodą (i z wąsami)

Bałem się wchodzić do tych zakurzonych sklepików z wschodnią muzyką, które można znaleźć w Londynie czy w Oslo. Bałem się, że po okładkach nie będę w stanie odróżnić wschodniej tandety od skarbów tamtejszej kultury. Bałem się wreszcie, że jeśli nawet coś mi się uda znaleźć, to będzie na takim nośniku, że nie będę miał tego […]

22 cze

Zaczynam czuć pociąg do Hollywood

By intencje były jasne: Ten tekst ma na celu przekonanie tych, którzy jeszcze nie słyszeli Niny Nastasii, kobiety białej rasy urodzonej w Hollywood w stanie Kalifornia, do przesłuchania nowego albumu z jej piosenkami zatytułowanego „Outlaster”. Ponieważ jest to najłatwiejszy moment, w którym mogliby się do niej przekonać. Zakładam też, że tych, którzy słyszeli jedną z […]

21 cze

To cóż, że ze Szwecji

Przez lata wszyscy krytyka muzyczna śmiała się ze Szwedów z ich Ace Of Base, Roxette, Army Of Lovers, Aquą… o, nie, Aqua była z Danii i Norwegii. Teraz nagle zaczęli się zachwycać. Co się stało? Otóż Szwedzi doprowadzili do perfekcji swoją estetykę eurodance’u i nikt już nie wie, co jest pastiszem, a co na poważnie. […]

18 cze

Cioteczny wnuk free jazzu

Tym razem na weekend płyta nie dość, że niezbyt lekka, to wręcz tak gęsta, że gdyby ją rozpuścić w wodzie, można by było zalać ekstraktem całe miasto. A słuchacz musi dla niej na chwilę włączyć tryb Johnny’ego Mnemonica, czyli dać sobie zbombardować głowę skondensowanymi pomysłami. Ale warto. Późno nawiązuję do tego albumu, ale wcześniej już […]

16 cze

Thrash, który nie gubi „h”

Wyobraźmy sobie jazz, w którym zniknęło jedno „z”. Albo rock, w którym zapodziało się się gdzieś „c”. Znikające „h” w tekstach o festiwalu Sonisphere rozzłościło mojego kolegę. Zdenerwowało też mnie (kolejne przykłady? „Antrax” i „Megadeath” – warszawskie „Co Jest Grane” poprawiło się dopiero w wersji internetowej). I właściwie powinno rozzłościć każdego, kto patrzy na rzeczywistość […]

15 cze

Wszystko wraca (o jeden raz więcej niż powinno)

Dla wszystkich poszukujących ciągle modnego (a zatem z pewnością niemodnego już dawna – ot, taki paradoks pokazujący idiotyzm mody) electro mam dobrą informację – mimo spalenia Jadłodajni ciągle tu i ówdzie znajdzie się jakiś paśnik. Kupiłem sobie za własne ciężko zarobione i wyrwane rodzinie pieniądze drugą płytę kanadyjskiego duetu Crystal Castles, żeby sprawdzić, czy na […]

14 cze

W obronie wuwuzeli

Moja żona twierdzi, że mecze na Mundialu w RPA brzmią jak rój pszczół. Pewnie gorzej jest na miejscu, gdzie hałas przekracza ponoć wszelkie dopuszczalne normy, ale w domu przyjemnie posłuchać takiego brzęczenia. Narażę się pewnie teraz wielu fanom futbolu, ale w odbiorze tej gry wreszcie mamy coś nowego. Jak oglądanie meczu z wyciszonym dźwiękiem i […]

11 cze

Muzyka łatwa i nieobraźliwa, odc. 2 – Sharon Jones

Jeśli komuś brakuje nowej płyty Amy Winehouse, mam dla niego odpowiedź. Nie, nie w sprawie Amy. Tu nie mam nic do zakomunikowania, zresztą sama zainteresowana (właśnie: tylko czy ona w ogóle jest zainteresowana?) też pewnie nie. Amerykanka Sharon Jones to wprawdzie pani w średnim wieku, ale w tej chwili jeśli chodzi o ładunek energii zostawia […]

Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień