pierwsze słuchanie

19 gru

Świąteczny rap w smutnym mieście

Tak jak pisałem: rok w muzyce – zupełnie jak ten zwykły – trwa, dopóki się nie skończy. Zresztą szkoda przyspieszać. Taco Hemingway nie wydał płyty latem już przez dwa lata, ale przed świętami proponuje nostalgiczną podróż w głąb emocji narratora, który dziś ma 35 lat i ciągle pisze teksty, spacerując po Warszawie (trzy dekady to […]

12 gru

Nie wydawaj płyty w grudniu, chociaż…

Zbliża się połowa grudnia, wokół mnóstwo podsumowań roku, coraz nudniejszych, bo ciągnących się już prawie od miesiąca i nieobejmujących całego roku. Jest to więc najlepszy moment, bym sięgnął po fragment własnego, opublikowanego tu kilka lat temu apelu: Jeśli bliska ci niezależność oraz nonszalancja I jeśli niekoniunkturalna ma być twoja płyta, Opublikuj ją w grudniu – to jedyna gwarancja, By […]

21 lis

Rapowe requiem

Jeśli polski rap ostatnio przetwarza przemijanie, to ten amerykański wkracza na dobre w erę pożegnań. Album De La Soul Cabin in the Sky jest może mało odkrywczy pod względem muzycznym, ale to płyta bardzo ciekawa i paradoksalna. Główny paradoks polega na tym, że kiedy gwiazdy rapu żegnają zmarłego dwa lata temu kolegę – a całość […]

17 paź

Sudan z omastą

Chopin, Unsound i jeszcze więcej Chopina – trudno się zdecydować od czego tu zacząć. Czy od Zitong Wang, której od wczoraj już otwarcie kibicuję, czy jednak od supersetu 2k88 z jego angielską kompanią (Lauren Duffus, Bianca Scout, Rainy Miller) z Krakowa, albo od wspaniałych występów postaci roku: Brighde Chaimbeul czy Caroline? Zacznę jednak od Sudan […]

10 paź

Długo, długo nic

Temat dzisiejszego wpisu byłoby niewątpliwie równie łatwo przewidzieć bukmacherom (gdyby Polifonia budziła u nich zainteresowanie) co noblowski triumf László Krasznahorkaia, plasującego się wysoko we wszelkich prognozach. I ten temat powinien być tak monumentalny i rozciągnięty jak filmy Beli Tarra, który wczorajszego noblistę ekranizował. Czyli powinienem – według wszelkich znaków oraz zwyczajów – opisywać nowy album […]

4 paź

Można się rozejść

Każdy kojarzy pewnie moment, gdy coś jeszcze wydaje się młodzieżowe, ale okazuje się memem ze Steve’em Buscemim. Na nowej płycie czymś takim okazuje się Taylor Swift. Po fantastycznej, bo napompowanej do nieprawdopodobnych rozmiarów i dopracowanej w najmniejszych detalach trasie koncertowej pierwszy zestaw zupełnie nowych utworów okazuje się atrakcyjny w pierwszej kolejności dla starszego odbiorcy wychowanego […]

26 wrz

Gęsi swój język mają

Hitem tygodnia jest z pewnością wypowiedź Michaela Rapino, szefa Live Nation, o tym, że bilety na koncerty są wycenianie zbyt nisko (underpriced). Jest to, jak myślę, opłatek miętowy – w znaczeniu jaki dała światu grupy Monty Pythona – dla tych, którzy mieli jakiekolwiek złudzenia co do tej firmy i co do zarządów koncernów sprawujących realną […]

29 sie

Muzyka na koniec lata

To nie etykietka. W muzyce koniec lata to osobna kategoria, może nawet osobny nurt. Ukształtowany piosenkową twórczością z lat 60., a w tym roku dla przykładu nowym singlem Tame Impala, w Polsce choćby utworami – nomen omen – Muzyki Końca Lata. Zatrzymany na wieczność albumem Endless Summer Fennesza, a teraz wspaniałym Summer’s End Jefrego Cantu-Ledesmy […]

22 sie

Nowe opakowanie dla starej muzyki

Trudne są jak zwykle powroty z wakacji: nie dość, że w telewizji nadają akurat muzykę w postaci trudnej do zniesienia, to jeszcze przerywa ten festiwal informacja o śmierci jednego z lepszych zaproszonych na to wydarzenie artystów. I nie dość, że w plecy macie premiery z tygodnia spędzonego w podróży (wspaniałe Chicago Underground Duo, koncertowe Radiohead, […]

8 sie

Wybór skromny, ale prosty

Dziś jak w tytule notki: środek sezonu letniego, więc oferta umiarkowana, choć godna. O tej polskiej pisałem krótko na łamach POLITYKI – Cześćtet to jedna z dwóch debiutujących ostatnio supergrup sceny jazzowej (pierwszą było Ki Ki Ki – obie z Grzegorzem Tarwidem w składzie). Z przesłuchanych już zagranicznych mogę polecić album For Those I Love, […]

Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień